Utangulizi
Jua lilikuwa limeanza kupungua, na kivuli cha milima kilienea kwenye barabara kuu ya kijiji. Lakini kivuli cha hila kilikuwa kimekua mrefu zaidi kuliko milima yote – kikimgeuza kijana kuwa mateka wa dhana isiyo yake.
Endelea......
Kwenye ukumbi wa mikutano wa kijiji, wazee walikusanyika chini ya mti mkongwe, majani yake yakipiga kelele ya upepo kama wakusanya siri za dunia. Kijana alishikilia mkia wa ndoo yake, akijihisi kama mtoto aliyeachwa peke yake na pepo la kinyama.
“Ni kweli au si kweli?!” mmoja wa wazee aliripua sauti yake, macho yake yakiwa kama mabwawa ya maji yaliyojaa chumvi. “Mke wa mtu ni heshima ya jamii, na kijana huyu amemshika hadharani!”
Kijana alijaribu kueleza, lakini maneno yake yalikuwa madogo kama tone la mvua linalopotea ardhini. “Sikukusudia… nilitaka tu kulinda haki yangu ya maji…” alisema kwa sauti iliyojazwa hofu na uchungu.
Mume wa dada alionekana kama simba mweusi akitikisa mabega, akiongeza maneno ya chumvi kwenye moto wa lawama. “Anaongea kwa hila! Anajaribu kuficha dhambi yake!”
Umati ulikuwa mchanganyiko wa woga na mshangao. Wengine walimwamini mume, wengine walishikilia shaka. Kijana alihisi dunia ikigeuka jangwa lililojaa mifumo ya hila, na moyo wake ukitetemeka kama mti mwekundu unaopigwa na upepo mkali wa msimu wa vuli.
Lakini ndani ya kijiji, kando ya ukumbi, baadhi ya macho yalikuwa makini. Macho ya wazee wachache yalisogea kwa upole, wakitazama kijana kwa hofu na wasiwasi. Kwao, ukweli ulikuwa bado haufichiki, lakini njama ilionekana kuenea kama unyevu kwenye mwamba.
Kijana alijua – anahitaji uvumilivu na busara zaidi kuliko nguvu, au hatimaye atashindwa kwenye mchezo huu wa hila.
Endelea…
