Episode ya Sita: Mti wa Siri
Amani aliharakisha kutoka kwenye bwawa la Kifungo huku moyo wake ukidunda kwa kasi. Hisia kwamba alikuwa akifuatiliwa hazikumpa amani hata kidogo. Aliendelea kutembea haraka, lakini kila mara aligeuka nyuma kutazama kama kuna mtu aliyekuwa akimfuata. Kila alipogeuka, hakukuwa na mtu, lakini hisia hiyo ya hatari iliendelea kumnyemelea.
Alipofika nyumbani, bibi yake alimtazama kwa macho yaliyojaa wasiwasi. “Amani, kuna nini? Unapumua kwa kasi kama mtu aliyekimbia kutoka kwa simba,” alisema huku akimsogelea.
“Nadhani kuna mtu aliyekuwa akiniangalia nikiwa kule bwawani,” Amani alisema kwa sauti ya chini, akijaribu kutulia. “Lakini zaidi ya hilo, nimepata ujumbe mwingine.”
Akamkabidhi bibi yake kipande cha karatasi kilicho na maandishi aliyoyaona kwenye mwamba wa bwawa. Mama Nyawira alipokisoma, alifunga macho kwa muda, kisha akapumua kwa kina.
“Mti wa siri...” alirudia kwa sauti ya chini, kana kwamba alikuwa akijaribu kuunganisha kumbukumbu zake.
“Unaujua?” Amani aliuliza kwa shauku.
Bibi yake alikaa kimya kwa muda, kisha akasema, “Katika enzi za zamani, kulikuwa na mti uliokuwa ukihifadhiwa kama sehemu ya siri ya wazee wa kijiji. Walisema ulikuwa na uwezo wa kuhifadhi kumbukumbu za zamani na kwamba mtu yeyote aliyeusogelea kwa nia mbaya angepatwa na laana.”
Amani alihisi damu yake ikichemka kwa msisimko. “Na huo mti bado upo?”
Mama Nyawira alimtazama kwa muda mrefu kisha akasema, “Ndio, lakini hakuna anayekaribia eneo hilo tena. Upo ndani ya msitu wa Kivuli, mahali ambapo wengi huogopa kwenda.”
Amani alikumbuka ramani yake na kifaa cha ajabu alichokuwa nacho. Bila kupoteza muda, alikitoa na kukiweka juu ya meza. Sindano ya kifaa hicho ilianza kuzunguka polepole kisha ikasimama, ikielekeza upande wa msitu wa Kivuli.
Mama Nyawira alitikisa kichwa. “Amani, usifanye hili peke yako. Kuna hatari nyingi kule.”
“Nahitaji kujua ukweli, bibi,” Amani alisema kwa msisitizo. “Kama kuna kitu kimefichwa huko, basi lazima nikipate.”
Bibi yake alimtazama kwa muda, kisha akashusha pumzi ndefu. “Kama lazima uende, basi chukua hili.” Akamkabidhi hirizi ndogo ya kijani iliyofungwa kwa uzi wa rangi nyekundu. “Hii ni kwa ajili ya ulinzi. Ina baraka za mababu zetu.”
Amani alichukua hirizi hiyo kwa shukrani, kisha akaanza safari kuelekea msitu wa Kivuli.
Ndani ya Msitu wa Kivuli
Msitu huo ulikuwa na giza hata ingawa lilikuwa bado ni mchana. Matawi ya miti yalikuwa na unene wa kutisha, yakizuia mwanga wa jua kufika ardhini. Kulikuwa na harufu nzito ya majani mabichi na unyevunyevu.
Amani alitembea polepole, akifuata mwongozo wa kifaa chake cha ajabu. Kadri alivyopenya ndani zaidi, upepo ulianza kuvuma kwa sauti ya ajabu, kama minong’ono ya watu waliokuwa wakizungumza kwa lugha isiyoeleweka.
Baada ya dakika chache, alifika mahali ambapo miti ilionekana kupishana, na mbele yake aliuona mti mkubwa, wenye shina pana na mizizi iliyojizungusha ardhini kama nyoka waliolala.
Alijua bila shaka—huu ulikuwa Mti wa Siri.
Aliposogea karibu, macho yake yaliangukia maandishi yaliyochongwa kwenye shina la mti huo:
“Tafuta kivuli chake saa sita mchana, ndipo ukweli utakapodhihirika.”
Amani alitazama saa yake—ilikuwa saa tano na dakika arobaini na tano. Ilibidi asubiri kwa dakika kumi na tano. Alikaa chini ya mti, moyo wake ukidunda kwa kasi.
Lakini ghafla, sauti nzito ilisikika nyuma yake.
“Kijana mdogo... unaelekea wapi?”
Amani aligeuka haraka na macho yake yakakutana na mzee mmoja mrefu aliyevaa kanzu ndefu ya kijivu. Uso wake ulikuwa na makunyanzi mengi, na macho yake yalionekana kama yalikuwa yanaweza kuona ndani ya nafsi ya mtu.
“Mimi... mimi natafuta ukweli,” Amani alisema kwa sauti ya hofu lakini yenye msisitizo.
Mzee huyo alitabasamu kwa njia ya ajabu. “Ukweli daima una gharama. Je, uko tayari kuilipa?”
(Mwisho wa Episode ya Sita)
